Παγγαίο - Φαλακρό - Hit στο Βορρά

Αρχική » Τι να κάνετε » Παγγαίο – Φαλακρό – Hit στο Βορρά

Eίναι από τα οδοιπορικά που σε κάνουν να νιώθεις τυχερός κάθε στιγμή, που τα σχεδιάζεις χρόνια κι όταν τελικά σού «βγαίνουν», η ευχαρίστηση όχι μόνο δεν υστερεί σε σχέση με τις προσδοκίες, αλλά πολλαπλασιάζεται. Έτσι νιώσαμε κλείνοντας αυτό το ταξίδι, μια περιήγηση σε δυο βουνά και δυο νομούς, που θα μπορούσε κάλλιστα να χωριστεί και σε τρεις επιμέρους διαδρομές. Φτάσαμε αεροπορικώς στην Καβάλα και αμέσως πατήσαμε γκάζι για το Παγγαίο, αναζητώντας τα πέτρινα χωριά, τα μονοπάτια και τα ιστορικά μοναστήρια ενός ανερχόμενου και άγνωστου ακόμη στους πολλούς προορισμό. Ακολουθώντας τις μυρωδιές του τρύγου, διασχίσαμε τον κάμπο της Δράμας για να μαζέψουμε τις μαβιές ρώγες του Μerlot κατευθείαν από τ’ αμπέλι και να δούμε κάποια από τα πιο όμορφα οινοποιεία των Δρόμων του Κρασιού του Διονύσου. Κι αφού φθάσαμε έως εδώ, πώς θα μπορούσαμε να πούμε όχι σε μια ανάβαση στο Φαλακρό, που, με επίκεντρο το δυναμικά αναπτυσσόμενο χιονοδρομικό, φαίνεται να εξελίσσεται σε αντίπαλο δέος για το Καϊμάκτσαλαν στη Βόρεια Ελλάδα;

Στο άγνωστο Παγγαίο

Το είχα πάντα στο μυαλό μου σαν ένα βουνό μυστηριακό, μακρινό, σκεπασμένο στην αχλή του μύθου που έφερε εδώ τον Διόνυσο αλλά και αρχαίους χρυσοθήρες. Οδηγώντας, πάντως, από την Καβάλα και την Ελευθερούπολη προς το Κοκκινοχώρι, το Παγγαίο αποδείχτηκε εύκολος στόχος. Κινηθήκαμε μέσα στη γλυκιά κοιλάδα Πιερέων, προσπερνώντας ήσυχα χωριά για να φτάσουμε γρήγορα στη Μεσορόπη.
Κλεισμένη σε μια κατάφυτη αγκαλιά στις νότιες απολήξεις του Παγγαίου, η Μεσορόπη είναι το πιο όμορφο χωριό της περιοχής, αλλά πρέπει να το περπατήσεις για να ξεκλειδώσεις τα μυστικά της.

Όταν έρθει η ώρα για διαδρομές, αναζητήστε στη Μουσθένη τα παλιά τουρκόσπιτα με τους χαρακτηριστικούς τσακμάδες –στο ισόγειο φιλοξενούσαν την οικογένεια και στον ξύλινο όροφο τα καπνά– και φωτογραφήστε το λουλακί σπίτι πλάι στο ποτάμι με τα γεφυράκια. Για να χορτάσετε τα χρώματα του φθινοπώρου, αξίζει ν’ ανεβείτε πιο ψηλά. Από το Ακροβούνι, ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος συνεχίζει φιδωτός μέσα απ’ το δάσος ως τα καταφύγια του Παγγαίου. Εδώ έχετε το νου σας για δύο στάσεις: στον εγκαταλελειμμένο οικισμό στο Άνω Χορτοκόπι και στο Δασικό Χωριό. Την καλύτερη πανοραμική φωτογραφία, πάντως, εμείς τη βγάλαμε μετά τη Νικήσιανη: όλος ο κάμπος της Δράμας και στο βάθος το Φαλακρό απλώνονταν στα πόδια μας καθώς κατεβάζαμε ταχύτητα στον φιδογυριστό δρόμο για την επιβλητική Παναγία της Εικοσιφοίνισσας – το σημαντικότερο από τα μοναστήρια που θα προσπεράσετε στη διαδρομή.

Οι δρόμοι του Διονύσου

«Το κρασί είναι για να κάνει τη ζωή μας πιο όμορφη κι οι Έλληνες έχουν μάθει να δοκιμάζουν και να εκτιμούν την ποιότητα», ξεκίνησε την κουβέντα μας ο Βασίλης Τσακτσαρλής, ο οινολόγος που μαζί με τον Βαγγέλη Γεροβασιλείου «γέννησαν» στο Κοκκινοχώρι της Καβάλας ένα από τα πιο όμορφα ελληνικά οινοποιεία, τη Βιβλία Χώρα. Εντυπωσιακό κτίριο. μπαίνεις στη σάλα υποδοχής με τα δίδυμα κλιμακοστάσια και τα ντιζάιν φωτιστικά και θαρρείς ότι βρίσκεσαι στο λόμπι πολυτελούς ξενοδοχείου. Κάθεσαι στα μοναστηριακά τραπέζια στην υπόγεια αίθουσα πλάι στην κάβα με τα δρύινα βαρέλια κι ονειρεύεσαι γευσιγνωσίες. Παρέα είδαμε τις πειραματικές καλλιέργειες, τους χώρους παραγωγής, οινοποίησης και παλαίωσης και, το δειλινό πια, καθισμένοι στη βεράντα μ’ ένα ποτήρι λευκό κρασί, αγναντεύαμε τον Στρυμονικό κόλπο κι ακούγαμε τον Βασίλη να υπερθεματίζει για τη βιολογική καλλιέργεια που εφαρμόζουν.
Η Βιβλία Χώρα δεν είναι βέβαια το μοναδικό διαμαντάκι στην περιοχή. Από το ’90, ο αμπελώνας της Δράμας και του Παγγαίου άρχισε να εξελίσσεται με νέες εγκαταστάσεις και καλλιέργειες σ’ έναν από τους πιο δραστήριους στην Ελλάδα. Υπάρχουν αρκετά οινοποιεία σε κοντινή απόσταση για να επισκεφτείς κι αρκεί μια τηλεφωνική προσυνεννόηση για να σε μυήσουν στα μυστικά του καλού κρασιού. Δεν ήταν βέβαια δυνατό να τα δούμε όλα σε μια περιήγηση. Φεύγοντας, όμως, από το Κοκκινοχώρι, είχαμε ήδη μαρκάρει στο χάρτη το χωριό Αγορά.
Διασχίσαμε τα καμποχώραφα, σταματήσαμε για αρχαιολογικό περίπατο στους Φιλίππους και το βαπτιστήριο της Λυδίας, και μόλις περάσαμε την Αδριανή, το είδαμε: το… Μαγικό Βουνό του Νίκου Λαζαρίδη ίσως να μην πήρε τυχαία αυτό το όνομα. Το εμβληματικό οινοποιείο της οικογένειας που άνοιξε το δρόμο για την οινική εξέλιξη της Δράμας απλώνεται σαν ουρά χελιδονιού πάνω σ’ έναν γλυκό λόφο. Τους πετύχαμε στην πιο δημιουργική τους στιγμή: ένα γελαστό ανθρώπινο «μελίσσι» τρυγούσε το αμπέλι, ενώ και το κτίριο βρίσκεται σε φάση επέκτασης. Οι δώδεκα από τις δεκάξι ετικέτες τους ( το ιστορικό πια «Μαγικό Βουνό», το Syrah και τα Chateau ) φτιάχνονται εδώ και ωριμάζουν στην υπόγεια κάβα που περιμετρικά έχει τους τοίχους ανοιχτούς στο έδαφος για να παίρνει την επιθυμητή θερμοκρασία και υγρασία. Εκεί όμως που τα χάνεις είναι στο… ρετιρέ: αφού περάσαμε από την πινακοθήκη με τους αυθεντικούς πίνακες που χρησιμοποιούνται στις ετικέτες των κρασιών, ανεβήκαμε στον πύργο και το αμπέλι φανερώθηκε στα μάτια μας σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια.

Επιστρέφοντας προς την Αδριανή, το οινοποιείο του Κώστα Λαζαρίδη στην είσοδο του χωριού μπορεί να μη σε εντυπωσιάσει με τη βιομηχανική του όψη εξωτερικά. Μπαίνοντας όμως, θα ρουφήξεις κατάπληκτος τις εικόνες: την επιμήκη κάβα με τα 1.500 βαρέλια, την εκθεσιακή αίθουσα των μαρμάρων, το απλόχωρο πωλητήριο και φυσικά τη «Μαργαρίτα», μια αίθουσα οινικών δοκιμών. Όταν κλείνεις γευσιγνωσία εδώ, σε τρατάρουν στα ξύλινα τραπέζια που απλώνονται σαν πέταλα γύρω από τη μαρμάρινη τράπεζα που μέσα της κρύβει 400 υπογεγραμμένες φιάλες κόκκινο κρασί. Κι αν θέλεις ένα ιδιαίτερο δώρο, γλίστρα στις ημιφωτισμένες μίνι κάβες για να διαλέξεις μία από τις φιάλες που ζωγράφισαν γνωστοί καλλιτέχνες. «Ένα μοναδικό εικαστικό έργο πάνω σ’ ένα μπουκάλι κρασί, για να έρθει η τέχνη κοντά στον μέσο καταναλωτή σε προσιτή τιμή», όπως μας είπε ο διευθυντής του κτήματος Κώστα Λαζαρίδη Γιώργος Ζάχαρης.
Δε μέθυσες ακόμα; Στο κοντινό Μικροχώρι βρήκαμε τρόπο να διώξουμε μακριά τη… λύπη. Τέχνη Αλυπίας, Ήδυσμα Δρυός: αγαπημένα και γεμάτα αρώματα τα λευκά και κόκκινα κρασιά της «Τέχνης Οίνου», δεν στερούνται έμπνευσης ούτε στην ετικέτα. «Νονός είναι ένας φίλος φιλόλογος. Του δίνω κάποια χαρακτηριστικά και προτείνει ονόματα», μας αποκάλυψε ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ο άνθρωπος που το 1995 ξανάφτιαξε το οικογενειακό αμπέλι «για να κάνουμε το κρασάκι μας» και τελικά έκανε το χόμπι επάγγελμα! Με συνοδοιπόρο τον αρχιτέκτονα Γιάννη Καλαϊτζίδη, αγνό μεράκι και κυρίως γούστο, δεν δημιούργησαν μόνο γλυκόπιοτα κρασιά αλλά κι ένα καλαίσθητο οινοποιείο. Τα κτίρια αναπτύσσονται εκατέρωθεν του δρόμου κι ενώνονται μέσω μιας πέτρινης υπόγειας στοάς που εκτελεί χρέη κάβας, αλλά δεν της λείπουν οι πινελιές πολυτέλειας ( πολυέλαιοι, έργα τέχνης ). Η παραγωγή δεν περισσεύει. «Κοντεύουμε τις 200.000 φιάλες ετησίως, αλλά ο κόσμος ανταποκρίνεται. Να σκεφτείς ότι ένα ζευγάρι ξένων που δοκίμασαν ένα κρασί μας στην Αλεξανδρούπολη, αλλά δεν το έβρισκαν στις κάβες της πόλης, ήρθαν εδώ, έκαναν όλη αυτή τη διαδρομή για να δουν το οινοποιείο και ν’ αγοράσουν το κρασί που τους άρεσε».
Προσπερνώντας τις ευθείες της Δράμας, το φαράγγι της Πετρούσας και την Προσοτσάνη, ο κάμπος πρασινίζει ξανά στην Καλή Βρύση, την Περιχώρα και τα Κοκκινόγεια. Σ’ αυτή τη μεγάλη κοιλάδα που χαϊδεύει τα βράδια το δροσερό αεράκι του Φαλακρού έστησε τη βάση του ένας από τους ανερχόμενους παίκτες στην οινική σκακιέρα, ο Χριστόφορος Παυλίδης. Επιβλητικό μες στη γραμμική επικράτεια των αμπελιών του, το λευκό κτίριο σε ταξιδεύει πέρα από τον Ατλαντικό. Οι γραμμές απολύτως μοντέρνες παραπέμπουν ευθέως σε οινοποιεία του Νέου Κόσμου και η αίθουσα γευσιγνωσίας σε προκαλεί ν’ ανοίξεις ένα Chardonay.

Με στόχο το Φαλακρό

Τα Κοκκινόγεια όμως κρύβουν κι άλλες γλυκές απολαύσεις. Κοντά στο Κτήμα Παυλίδη, οι γυναίκες του χωριού φτιάχνουν και πωλούν στον πρότυπο συνεταιρισμό τους γλυκά του κουταλιού, σπιτικές πίτες, τραχανάδες και περίτεχνα ζυμαρικά. Κι από εδώ φεύγεις κατευθείαν για το σπήλαιο του Αγγίτη, που όμοιό του δε βρίσκεις αλλού στην Ελλάδα. Το επισκέψιμο κομμάτι είναι μόλις 600 μέτρα, αλλά η διαδρομή πλάι στο υπόγειο ποτάμι κάτω από τους σταλακτίτες είναι σωστή μαγεία. Απ’ ό,τι μας είπαν, πλέον θα υπάρχει η δυνατότητα για μικρά γκρουπ να περπατήσουν με οδηγό στο μη επισκέψιμο κομμάτι, μέσα από τα νερά ως την «αίθουσα της Ακρόπολης»!

Το προφίλ της διαδρομής

Κοκκινοχώρι-Μεσορόπη-Μουσθένη-Δασικό Χωριό Παγγαίου-Νικήσιανη-Εικοσιφοίνισσα 55,70 χλμ. σε άσφαλτο, μέσα από τη γλυκιά κοιλάδα Πιερέων αλλά και από τα καμποχώραφα του Βορειοανατολικού Παγγαίου.

Νικήσιανη-Φίλιπποι-Αγορά-Αδριανή-Μικροχώρι-Κοκκινόγεια-Σπήλαιο Αγγίτη 86 χλμ.
περίπου, χωρίς δυσκολίες, μέσα από πεδιάδα με καλλιεργήσιμες εκτάσεις και αμπελώνες.

Κοκκινόγεια-Γρανίτης-Βώλακας-χιονοδρομικό κέντρο Φαλακρού-Παγονέρι Ανηφορική διαδρομή μέσα από τα βουνά, με στροφές, για 83 χλμ. περίπου. Για ν’ ανεβείτε από τη βάση του χιονοδρομικού στη Χιονότρυπα, θα χρειαστείτε οπωσδήποτε τετρακίνητο αυτοκίνητο και έμπειρο οδηγό ή διάθεση για πεζοπορία.

Ιωάννα Γκομούζα athinorama.gr

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *