Νομός Καβάλας: Εύφορη γη, πλούσια θάλασσα

Από τη λιμνοθάλασσα της Κεραμωτής μέχρι τους πρόποδες του Παγγαίου όρους και από την κοιλάδα του Νέστου μέχρι το κέντρο της πόλης, ο νομός Καβάλας είναι ένας πλούσιος τόπος, γεμάτος γεύσεις και αρώματα. Το ζύγι, βέβαια, γέρνει προς τα ψάρια και τα θαλασσινά.

Πού να πρωτοκοιτάξεις; Στον μεγάλο κάμπο ανάμεσα στην Καβάλα και τη Δράμα, ο οποίος είναι γεμάτος καλλιέργειες, ατέλειωτες ευθείες ανάμεσα σε σπαρμένα χωράφια με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου; Κίτρινο του ηλίανθου, πράσινο της πιπεριάς, κόκκινο της ντομάτας, ιώδες του μύρτιλου και πορτοκαλί του λωτού.

Στον κάμπο της Χρυσούπολης, που διασχίζει ο ποταμός Νέστος, στον οποίο καρπίζει ό,τι σπείρουν οι γεωργοί; Ή μήπως στο βουνό Παγγαίο, το «χρυσοφόρο όρος», αυτόν τον επιβλητικό όγκο με φόντο τη θάλασσα, που μπορεί να σταμάτησε να «βγάζει» χρυσό όπως στα αρχαία χρόνια, αλλά παράγει σήμερα κάστανα, καρύδια, μέλι και ονομαστά κρασιά;

Ή, πάλι, θα μπορούσες να στρέψεις το βλέμμα στη θάλασσα. Με φόντο τη Θάσο θα δεις τις μυδοκαλλιέργειες στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Κεραμωτής, τη λιμνοθάλασσα στο δέλτα του Νέστου, όπου οι ντόπιοι ψαράδες έχουν ιδρύσει ιχθυοτροφείο, ή, αν είναι πολύ νωρίς το πρωί, θα δεις τους γλάρους να ακολουθούν τα μεγάλα καΐκια, που περνώντας μπροστά από την πόλη της Καβάλας κατευθύνονται στην ιχθυόσκαλα για να ξεφορτώσουν την ψαριά της ημέρας.

Το τελευταίο που θα μπορούσες να κάνεις είναι να κρυφοκοιτάξεις στις κουζίνες των Καβαλιωτών: είναι σαν να διαβάζεις ιστορία. Μακεδονίτικες συνταγές που μπολιάστηκαν με ανατολίτικα στοιχεία από τον ερχομό των προσφύγων από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Καππαδοκία στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Χωνευτήρι πολιτισμών υπήρξε για πολλά χρόνια η Καβάλα και αυτό είναι πρόδηλο (και) στην κουζίνα της.

Όλα τα καλά της θάλασσας

Όλων των ειδών τα ψάρια και τα θαλασσινά θα βρει κανείς στην Καβάλα. Φημισμένος ψαρότοπος, έχει την 3η μεγαλύτερη ιχθυόσκαλα της Ελλάδας, ενώ πολλοί από τους ντόπιους έχουν το ψάρεμα ως χόμπι – κατά μήκος της μεγάλης ακτογραμμής αριστερά και δεξιά της πόλης βλέπεις καλάμια και πετονιές… «Τσιπούρες, λαβράκια και 5 είδη κεφάλου ανάμεσα σε πολλά άλλα είδη. Το βόρειο Αιγαίο έχει το καλύτερο και το πιο καθαρό ψάρι», μας λέει με καμάρι ο Αχιλλέας, τον οποίο συναντήσαμε στην παραλία ενώ ψάρευε. Τα 60 επαγγελματικά σκάφη που προσεγγίζουν την ιχθυόσκαλα κάθε πρωί ξεφορτώνουν περί τους 10.000 τόνους ψάρια ετησίως και αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες της τοπικής οικονομίας. Γαύρος και σαρδέλα σε αφθονία, αλλά και κουτσομούρες, χταπόδια, καλαμάρια και όποιο άλλο ψάρι επιτρέπει η εποχή. Οι ντόπιοι έχουν σκαρφιστεί δεκάδες τρόπους για να μαγειρεύουν τα πιο κοινά ψάρια. Το γαύρο τον κάνουν παστό αλλά και τυλιχτό σε αμπελόφυλλα και πιλάφι. Τις σαρδέλες τις μαγειρεύουν με λαδορίγανη στο φούρνο ή τις κάνουν «παντρεμένες» (ανοιγμένες, χωρίς το κόκαλο, με λαδολέμονο και μαϊντανό).

Καβούρια μεξικάνικα!

Τσιπούρες, γλώσσες, λαβράκια αλλά και χέλια βγάζει ο Αλιευτικός Συνεταιρισμός Λιμνοθάλασσας Κεραμωτής. Το ιχθυοτροφείο του συνεταιρισμού είναι στην πραγματικότητα μια περιφραγμένη περιοχή της λιμνοθάλασσας, όπου οι ψαράδες ανοίγουν τις «πόρτες» όταν τα νερά ευνοούν την κίνηση των ψαριών προς τα μέσα και τις κλείνουν τις ώρες που πρέπει. Τα περιφραγμένα νερά του ιχθυοτροφείου έχουν γεμίσει επίσης με μπλε καβούρια! Το μαλακόστρακο προέρχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό και ευδοκιμεί ιδιαίτερα στον Κόλπο του Μεξικού. Εισήχθη στη Μεσόγειο στα μέσα του 20ού αιώνα. Μετά την τελευταία εμφάνισή του στο Βόρειο Αιγαίο, το μπλε καβούρι αυξάνεται ραγδαία πληθυσμιακά.

Το μπλε καβούρι

Ο μεγάλος πληθυσμός μπλε καβουριών στο Βόρειο Αιγαίο έχει ρίξει αρκετά την τιμή του. Γενικά η αφθονία ψαριών και θαλασσινών κρατάει προσιτές τις τιμές τους, τόσο στην πώληση σε ιχθυοπωλεία όσο και σε ταβέρνες και εστιατόρια της περιοχής. Μια μεγάλη πιατέλα αχνιστά μύδια στην Κεραμωτή δεν κοστίζει πάνω από 7-8 ευρώ! Και πρόκειται για μύδια από τις κοντινές μυδοκαλλιέργειες, πράγμα που σημαίνει μύδια φρέσκα, μεγάλα και ψωμωμένα!

Μια κοιλάδα-θησαυρός

Το πραγματικό χρυσωρυχείο της περιοχής βρίσκεται στην κοιλάδα του Νέστου. Δεξιά και αριστερά του ποταμού και γύρω από τις εκβολές του κοντά στην Κεραμωτή εκτείνεται ο κάμπος της Χρυσούπολης. Οι προσχώσεις του ποταμιού έχουν κάνει το έδαφος ιδιαίτερα εύφορο και οι αγρότες δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Δίπλα στις παραδοσιακές καλλιέργειες με ζαρζαβατικά και σιτηρά, αυξάνονται τα τελευταία χρόνια τα χωράφια με ακτινίδια, σπαράγγια και πολλά ακόμη οπωροκηπευτικά. Σημαντικό ρόλο στην προώθηση των νέων καλλιεργειών έχει παίξει η Ενωση Αγροτών Συνεταιρισμένων Καβάλας, η οποία συνενώνει περίπου 1.000 αγρότες και προωθεί τα προϊόντα στην εσωτερική και κυρίως στη διεθνή αγορά. Τα 17 εκατομμύρια ευρώ ξεπέρασε ο τζίρος από τις εξαγωγές του ΕΑΣ το 2014, ενώ για όλο το νομό το νούμερο πλησιάζει τα 208 εκατ. ευρώ – πολλά από αυτά οφείλονται σε αγροτικά προϊόντα.

Απέραντα χωράφια

Η Καβάλα περιτριγυρίζεται από πλούσιους και εύφορους κάμπους. Από τη μία ο κάμπος στα σύνορα με το νομό Δράμας και ανατολικά ο κάμπος της Χρυσούπολης. Πολλοί γεωργοί έχουν στραφεί στην καλλιέργεια των λεγόμενων «ενεργειακών φυτών», κυρίως ηλίανθου και σόγιας – φυτά που επιδοτούνται από ευρωπαϊκά προγράμματα και χρησιμοποιούνται για την παραγωγή εναλλακτικών καυσίμων, όπως το βιοντίζελ.

Μύρτιλα και σαλιγκάρια

Δύο νομούς τροφοδοτεί ο κάμπος ανάμεσα στην Καβάλα και τη Δράμα. Η δύσκολη οικονομική κατάσταση έχει στρέψει πολλούς σε νέες καλλιέργειες, όπως ο λωτός, το ρόδι ή το μύρτιλο. Αλλους σε καλλιέργειες ενεργειακών φυτών. Ο κ. Νικόλαος Παπουτσής καλλιεργεί από το 2005 blueberry (μύρτιλα) έξω από το χωριό Καλαμπάκι. Η οικογενειακή επιχείρηση παράγει φρέσκα φρούτα, χυμό, μαρμελάδα και άλειμμα, που διανέμονται στο νομό αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Λίγο πιο κάτω, στο χωριό Κρηνίδες, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, η κ. Βαρβάρα Μπαλτζίδου, μαγείρισσα με πείρα, μου εξηγεί γιατί η Περιφέρεια Καβάλας επέλεξε τα σαλιγκάρια ως «πιάτο των Φιλίππων» σε πρόγραμμα γαστρονομικού τουρισμού. «Παλιά έβγαιναν το βράδυ παρέες με λάμπα λουξ να μαζέψουν σαλιγκάρια, ήταν μία από τις κύριες ασχολίες των νοικοκυριών». Στην περιοχή υπάρχουν δύο είδη σαλιγκαριών: τα σκούρα καφετιά και τα άσπρα του βουνού – άσπρα λόγω των ασβεστολιθικών χωμάτων στα ορεινά.

Κρασί με ιστορία

Θαλασσινή αύρα, άργιλος και ασβεστόλιθος στο χώμα του Παγγαίου όρους και μια μακραίωνη ιστορία ευνοούν την καλλιέργεια αμπελιών στους πρόποδες του βουνού. Περισσότερα από 20 οινοποιεία λειτουργούν στο νομό Καβάλας. Το Κτήμα Βιβλία Χώρα, για παράδειγμα, παράγει 11 εξαιρετικά κρασιά στα πρότυπα της βιολογικής καλλιέργειας και η συνολική παραγωγή φτάνει τις 600.000 φιάλες ετησίως. Οι άνθρωποι του κτήματος ανακάλυψαν μια άγνωστη τοπική ποικιλία, η οποία ακόμα δεν έχει ταυτοποιηθεί ούτε της έχει δοθεί επίσημη ονομασία. Παρ’ όλα αυτά, εμφιαλώθηκαν κάποια μπουκάλια με την ονομασία «Βίβλινος» – ονομασία που έδιναν οι αρχαίοι του Παγγαίου στο κρασί τους.

Γλυκιά Καβάλα

Κουραμπιέδες! Αυτή είναι η απάντηση στις υπογλυκαιμίες των Καβαλιωτών. Οι φημισμένοι κουραμπιέδες Νέας Καρβάλης (χωριό 11 χλμ. ανατολικά της πόλης), καμωμένοι με βούτυρο εκλεκτό, μπόλικο αμύγδαλο και ζάχαρη άχνη, ήρθαν μαζί με τους πρόσφυγες από την Καππαδοκία. Στο Παγγαίο, και συγκεκριμένα στο χωριό Μουσθένη, φτιάχνουν χασλαμά -σαν χαλβάς ταψιού- και επίσης, σε όλο το νομό βρίσκουμε πολλά γλυκά του κουταλιού και αμυγδαλωτά.

Η ισχύς εν τη ενώσει

Ελαιόλαδο και ελιές Θάσου, σπαράγγια, ακτινίδια, καρπούζια και πολλά ακόμη προϊόντα εξάγει σε όλο σχεδόν τον κόσμο η ΕΑΣ Καβάλας. Τα σπαράγγια καλλιεργούνται σε όλο και περισσότερα χωράφια, ενώ στα πλάνα είναι και η εξαγωγή κερασιών και αχλαδιών.

Δείτε το πλήρες άρθρο με φωτογραφίες στο kathimerini.gr

 

ΚΑΒΑΛΑ: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις είναι εδώ

Οι ξένοι του Μεσοπολέμου τη χαρακτήριζαν «το μικρό Μόντε Κάρλο» λόγω της αμφιθεατρικής της θέσης. Ο Εγγονόπουλος σε γράμμα του τη χαρακτηρίζει «περίεργη πόλις». Γαλάζια πολιτεία, Μέκκα του καπνού, είναι μερικοί ακόμη από τους χαρακτηρισμούς για την πόλη της Καβάλας, μιας πόλης που η ιστορία της ξεκινά από την προϊστορία, από τα πολύ πολύ παλιά χρόνια δηλαδή.
Θάλασσα, λόφοι, χερσόνησος, τείχη, ακρόπολη, καπναποθήκες, πρόσφυγες, προξενεία, αστοί, καπνεργάτες, συνδικαλισμός, εμπόριο, νεοκλασικά κτήρια, Καμάρες, τουρισμός, Μουσεία, πολυκατοικίες, τσιμέντο… τα στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα της Καβάλας στο πέρασμα των χρόνων. Μια πόλη της Δύσης με πολλά στοιχεία από τη γείτονα Ανατολή.
Την Καβάλα πρέπει να την περπατήσεις, να αφεθείς στους ρυθμούς της, να αφουγκραστείς την ιστορία της, να κρυφακούσεις τις κουβέντες των κατοίκων της. Να μεθύσεις στα μπαράκια της, να φας ψαράκι στην παραλία, να ρομαντζάρεις στην Παλιά πόλη, να μυρίσεις τον μπασμά, να κολυμπήσεις στις παραλίες της, να χορέψεις ποντιακά σε πανηγύρια. Θα την αγαπήσεις με ό,τι κι αν επιλέξεις να κάνεις, αν δεν είναι έρωτας με την πρώτη ματιά!

Από τον 7ο π.Χ. αιώνα και για 2.500 χρόνια η Νεάπολη –όπως ήταν το αρχαιότερο όνομα της πόλης– ήταν χτισμένη, οχυρωμένη σε έναν βράχο, στη χερσόνησο. Η θέση της πόλης κατέχει στρατηγική σημασία και μόνο τυχαίο δεν είναι ότι από την πόλη περνούσε η Εγνατία Οδός της αρχαιότητας συνδέοντας την Ανατολή με τη Δύση. Την εποχή του Φιλίππου η πόλη έγινε το επίνειο των Φιλίππων, για να ακμάσει και πάλι επί ρωμαιοκρατίας χάρη στο λιμάνι. Είναι λίγο μετά –κάπου μεταξύ 7ου & 8ου μ. Χ. αιώνα– που η πόλη ονομάστηκε Χριστούπολη. Αξίζει να αναφερθεί ότι στο λιμάνι της Καβάλας αποβιβάστηκε το 49μ.Χ. ο Απόστολος Παύλος για να πάει στους Φιλίππους.
Ακολουθεί η οθωμανική περίοδος κατά την οποία η πόλη αρχίζει να αποκτά υποδομές με την επισκευή του παλιού υδραγωγείου, την ίδρυση του Ιμαρέτ από τον Ιμπραήμ Πασά αλλά και χαμάμ, τεκέδες και τζαμιά για τις ανάγκες του εξισλαμισμένου πληθυσμού που είχε αυξηθεί σημαντικά.
Στα τέλη του 14ου αιώνα η πόλη πήρε το όνομα Καβάλα το οποίο επικράτησε στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, ενώ το 1864 άρχισε να εκτείνεται και πέρα από τα τείχη της. Τη σημερινή της μορφή η πόλη άρχισε να την παίρνει από το 1928.

Ανηφορίζοντας στην Παλιά πόλη
Αυτό τον ανήφορο πρέπει οπωσδήποτε να τον πάρεις, μιας κι εκεί θα δεις μερικά από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Καβάλας, ενώ η βόλτα σου υπόσχεται ανεμπόδιστη θέα!
Στην Παναγία [όχι δεν πρόκειται για κειμενικό λάθος, καθώς έτσι ονομάζεται η περιοχή της Παλιάς πόλης] βρίσκεται το κάστρο, που όταν χτίστηκε προοριζόταν για προστασία από επιθέσεις με βέλη, τόξα και ξίφη αλλά έχασε αυτό του τον χαρακτήρα την εποχή της πυρίτιδας, ενώ στην οθωμανική περίοδο αποτέλεσε τόπο φυλακής και εξορίας για τους υπηκόους του Σουλτάνου.
Η ακρόπολη οφείλει τη σημερινή της μορφή στους Οθωμανούς που την κατασκεύασαν στα ερείπια του βυζαντινού κάστρου το 1425 & το 1530. Το σημαντικότερο τμήμα της αποτελούσε ο εσωτερικός περίβολος με τη δεξαμενή νερού, την αποθήκη πυρομαχικών και τροφίμων, τον κεντρικό κυλινδρικό πύργο και τα καταλύματα της φρουράς. Μέχρι το 1880, εκεί βρισκόταν το διοικητικό κέντρο της πόλης, παρότι η πόλη είχε ήδη εκταθεί έξω από τα τείχη από το 1864.
Η βόλτα στην Παλιά πόλη περνά και από την πλατεία του Μοχάμεντ Αλί με το άγαλμά του στο κέντρο της, ανάμεσα στο κονάκι του, το σπίτι της οικογένειάς του δηλαδή, και στην εκκλησία της Παναγίας. Η πλατεία χτίστηκε εκεί όπου βρίσκονταν τα σπίτια των χριστιανών την περίοδο της τουρκοκρατίας. Το κονάκι, είναι ένα κτίσμα του 18ου αιώνα κι ένα από τα λίγα σπίτια οθωμανικής αρχιτεκτονικής που διασώζεται χάρη στην υποδειγματική αναστήλωσή του.
Περιδιαβαίνοντας θα περάσεις και από την οδό Μοχάμεντ Αλί, θα ανακαλύψεις την παλιά συνοικία και το τζαμί του Χουσεϊν Μπέη, ενώ η θέα του προαυλίου του 7ου Δημοτικού Σχολείου σε κάνει να ζηλεύεις τα παιδιά που φοιτούν σε αυτό και θέλεις να γυρίσεις στα μαθητικά σου χρόνια, τώρα!
Τελευταίο αλλά σε καμία περίπτωση έσχατο, αφήσαμε στη βόλτα μας το Ιμαρέτ.
Πρόκειται για ένα μνημείο εξαιρετικής ομορφιάς το οποίο έχει κηρυχθεί διατηρητέο και, ευτυχώς, χάρη στην οικογένεια Μισιριάν έχει αναστηλωθεί πλήρως. Χαρακτηριστικό του οι μολύβδινοι τρούλοι και οι καμινάδες σε διάφορα ύψη, ενώ τον ανταγωνισμό των εσωτρερικών του αυλών φαίνεται να τον κερδίζει η μεγαλύτερη με την κινστέρνα στη μέση. Το οικοδόμημα το έχτισε ο Μοχάμεντ Άλη (λέγε με και Μεχμέτ Αλή πασά) με αρχικούς στόχους την εκπαίδευση και την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών. Με την πάροδο του χρόνου οι αρχικοί στόχοι ατόνησαν και πλήθαιναν οι φωνές όσων ζητούσαν τη μεταφορά του από την πόλη της Καβάλας. Ωστόσο η λειτουργία του Ιεροδιδακσαλείου συνεχίστηκε μέχρι το 1902 και ως φιλανθρωπικό ίδρυμα μέχρι το 1923.
Με την ανταλλαγή των πληθυσμών έμειναν εκεί πρόσφυγες αλλά και άποροι – μέχρι περίπου τη δεκαετία του ’70, ενώ κατά την περίοδο της επταετίας, το Ιμαρέτ παρήκμασε.
Το Ιμαρέτ ανήκει στην αιγυπτιακή κυβέρνηση από την οποία το έχει επινοικιάσει η οικογένεια Μισιριάν και πλέον, λειτουργεί ως πολυτελές κατάλυμα διατηρώντας τη λιτή διακόσμηση και τα γεωμετρικά σχήματα.

Τι καπνό φουμάρει η Καβάλα;
Η ιστορία του καπνού στην Ελλάδα είναι συνυφασμένη με την πόλη της Καβάλας καθώς ήταν η πόλη που συγκέντρωσε στα μέσα του 19ου αιώνα την εμπορική εκμετάλλευση των καπνών της Βαλκανικής και της μοναδικής ποικιλίας μπασμά. Η ανάπτυξη επέφερε αλλαγές στην κοινωνία της πόλης με τη δημιουργία μιας ισχυρής και πλούσιας αστικής τάξης εμπόρων, με την παρουσία εμπορικών οίκων και προξενείων ευρωπαϊκών χωρών αλλά και με τη συσσώρευση εργατών από την ύπαιθρο αλλά και προσφύγων της Μικρασιατικής καταστροφής.
Οι περισσότερες καπναποθήκες συγκεντρώθηκαν αρχικά στην περιοχή του Αϊ – Γιάννη ώστε να είναι εύκολη η πρόσβαση στο λιμάνι για τη φόρτωση και τη μεταφορά του καπνού, αλλά μετά το 1900 καπναποθήκες χτίστηκαν και σε άλλες συνοικίες. Τη «χρυσή εποχή» μέχρι το 1918, στην Καβάλα δραστηριοποιούνταν περί τις 50 εταιρείες καπνού και 160 καπναποθήκες απασχολώντας εργατικό δυναμικό 14.000.
Δεν είναι τυχαίο ότι το 1914 στην Καβάλα υπογράφηκε η πρώτη συλλογική σύμβαση εργασίας και αναπτύχθηκε έντονο συνδικαλιστικό κίνημα. Της ακμής ακολούθησε η παρακμή καθώς η παγκόσμια κρίση και η ανεργία του 1929 έπληξε και τον κλάδο του καπνού και τη διετία 1927-8 έγιναν μαζικές απεργίες με νεκρούς και τραυματίες.

Κατηφορίζοντας…
Ωραία η βόλτα στην Παναγία, άκρως απολαυστική, αλλά η καρδιά της πόλης είναι … downtown. Στην πλατεία Ελευθερίας κυλά η καθημερινότητα, στον πεζόδρομο της Μεγάλου Αλεξάνδρου θα τους δεις όλους και θα σε δουν (τίνος είσαι εσύ;) καθώς θα προσπαθείς να αποφασίσεις πού θα πιείς τον καφέ σου (την καπναποθήκη που έγινε εμπορικό κέντρο την είδες;). Η εμπορική δραστηριότητα είναι συγκεντρωμένη στην οδό Ομονοίας, ενώ θα συναντήσεις και τα νεοκλασικά κτήρια που έχουν απομείνει. Το Δημαρχείο, η Μεγάλη Λέσχη, το Μέγαρο Τόκου, το παλιό Παρθεναγωγείο (σήμερα στεγάζει σχολείο), το Μέγαρο Wix είναι κάποια από αυτά. Μη σταθείς μόνο στο εξωτερικό, χτύπα την πόρτα και μπες!

Τις Καμάρες, με μήκος 270μ. και (μέγιστο) ύψος 26μ. δεν θα τις χάσεις μιας και είναι το πιο χαρακτηριστικό σημείο της Καβάλας. Είναι διατηρητέο μνημείο και πλέον πολύβουο λόγω των αυτοκινήτων που… δεν τις αφήνουν να ησυχάσουν. Αποτελούν τμήμα ενός μεγάλου συστήματος ύδρευσης του βράχου της Παναγίας που είχε μήκος 6.400μ. Τη σημερινή μορφή την πήρε την εποχή του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς (ναι, αυτού που έβλεπες στην tv) καθώς οι ειδικοί από μελέτες της τοιχοποιίας θεωρούν ότι είναι παλαιότερο.
Στο τμήμα που διασώζεται σήμερα θα δείτε προσφυγικά σπίτια τα οποία έχουν αναστηλωθεί και φροντιστεί, ενώ πολύ κοντά υπάρχουν μαγαζάκια του περασμένου αιώνα και μεντρεσές.

Είπαμε, η βόλτα στην Καβάλα όσο χαλαρή και να είναι δεν παύει να είναι μια βόλτα στην ιστορία! Και σου επιφυλάσσει ενδιαφέρουσες συναντήσεις… με διαφορετικούς πολιτισμούς και εθνικότητες.

Amazing drawings by Unfor

Το βίντεο του Καβαλιώτη καλλιτέχνη unfor με τον τίτλο «Amazing drawings», έχει σκαρφαλώσει ήδη στα «TOP 100» του διαγωνισμού της Media Markt Greece, και τα πάει περίφημα στην τελική φάση για τα «TOP 20». Επειδή αξίζει πραγματικά, σας προτείνουμε να τον υποστηρίξετε δίνοντας μια ψήφο με όποιον από τους παρακάτω τρόπους προτιμάτε:

 

 

1) Παρακολουθώντας όλο το βίντεο (λιγότερο από 3 λεπτά) μέχρι το τέλος (για να καταμετρηθεί)

2) Κάνοντας Like στο βίντεο στο YouTube

3) Κάνοντας Share/Κοινή χρήση στο βίντεο στο YouTube

___
UPDATE: Το βίντεο συνεχίζει να αξίζει, ο διαγωνισμός έχει λήξει

Πλαστικά καπάκια για αναπηρικά αμαξίδια

Γνωρίζετε ότι τα πλαστικά καπάκια που πετάμε στα σκουπίδια μπορούν να μετατραπούν σε πολύτιμη βοήθεια για κάποιους ανάπηρους, συλλόγους ή σχολεία; Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας μια εξαιρετική κοινωνική και οικολογική δράση: η συγκέντρωση και «μετατροπή» πλαστικών καπακιών σε αναπηρικά αμαξίδια. Κατάλληλα είναι τα πλαστικά καπάκια από εμφιαλωμένα νερά, αναψυκτικά, γάλατα, χυμούς, απορρυπαντικά, λάδια, σωληνάρια φαρμάκων, νουτέλα (χωρίς το χαρτί) και άλλα. Όσο περισσότερα, τόσο το καλύτερο, αφού για να συγκεντρωθεί 1 τόνος, πρέπει να γεμίσουν περίπου 60 σακούλες των 50lt. Σημαντικό είναι τα καπάκια να μην περιέχουν μεταλλικά μέρη (σούστες, ελάσματα κ.λπ.) ή μπίλιες (ουίσκι κ.λπ.).

Όταν μέσω μιας τέτοιας δράσης ένα αναπηρικό αμαξίδιο παραδόθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγίου Λουκά Καβάλας στο 1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Καβάλας, μαζί με τη χαρά που έφερε σε όλους, σήμανε και το κάλεσμα για να υπάρξει συνέχεια. Η συλλογή καπακιών για το δεύτερο αμαξίδιο έχει ξεκινήσει ήδη, και είναι σίγουρο ότι με την ανταπόκριση όλων θα έχει την ίδια επιτυχία!

Αξίζει να βοηθήσετε κι εσείς, και μπορείτε να το κάνετε αμέσως. Ξεκινήστε να συλλέγετε πλαστικά καπάκια, και ενημερώστε γνωστούς και φίλους. Δείτε πληροφορίες και χάρτες με τα σημεία στα οποία μπορείτε να παραδίδετε «πλαστικά καπάκια για αναπηρικά αμαξίδια» στα παρακάτω λινκ:

Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Λουκά Καβάλας

Golgi Medical | Ιατρικά Είδη | Γεμεντζοπούλου Σοφία

Ιατρείο Μικρών Ζώων | Στάθης Συμεωνίδης

Caelia | Αξεσουάρ | Αμυγδαλεώνας

Ωδείο Ανατολικής Μακεδονίας

 

 

Ένα... διαφορετικό «air show» από την πόλη της Καβάλας ως τη Θάσο!

Τι είναι αυτό που κάνει αυτήν την πόλη «μαγική»;
Η θάλασσα και ο ουρανός της πάντως, δημιουργούν ένα σκηνικό για εκπληκτικές εικόνες!
Ακολουθήστε μας σε μια διαδρομή από την Καβάλα ως τη Θάσο, μέσα από μια συλλογή με εκπληκτικές φωτογραφίες που «ξεχειλίζουν» θάλασσα και ουρανό…

Οι Λίον Γουίλιαμς, Λασάν Κρομά και Τράβις Μακ Κάι στην Καβάλα

Ο 23χρονος φόργουορντ Τράβις Μακ Κάι, ο ένας από τους τρεις Αμερικανούς παίκτες που ήρθαν να ενισχύσουν την προσπάθεια της ΚΑΒΑΛΑ BC στο δεύτερο γύρο της Basket League, έφτασε στην Καβάλα και φαίνεται να το απολαμβάνει. Στην παρακάτω φωτογραφία που δημοσίευσε πριν λίγα λεπτά στο instagram για τους φίλους του από κεντρικό ξενοδοχείο, θαυμάζει τη θέα της παλιάς πόλης με το κάστρο και το λιμάνι της Καβάλας.

 

Views….

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης travismckie (@travismckie) στις

Δείτε τον Τράβις επί το έργον στο παρακάτω βίντεο-αφιέρωμα που ανέβασαν στο YouTube οι Wake Forest Demon Deacons.

 

Ο 24χρονος Νεοϋορκέζος Λασάν Κρομά, ανέβασε με τη σειρά του την παρακάτω φωτογραφία, με φόντο τον καβαλιώτικο ουρανό.

Never tell me the sky’s the limit when there are footprints on the moon. #theprocess

Μια φωτογραφία που δημοσίευσε ο χρήστης lasan Kromah (@lkromah20) στις

 

Τέλος, άλλος ένας Αμερικανός, ο 29χρονος Λίον Γουίλιαμς έφτασε επίσης στην Καβάλα για να ενώσει τις δυνάμεις του με τους υπόλοιπους παίκτες της ομάδας στο δεύτερο γύρο της Basket League.

Εμείς τους καλωσορίζουμε και τους ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας καλή επιτυχία με την ομάδα της Καβάλας! Μπορείτε να στείλετε κι εσείς τις ευχές σας γράφοντας τα σχόλιά σας παρακάτω!

 

1ος Διεθνής Διαγωνισμός σύνθεσης Γ. Α. Παπαϊωάννου από το Φεστιβάλ Παπαιωάννου

Προκήρυξη

Το Φεστιβάλ Γ. Α. Παπαϊωάννου προκηρύσσει τον 1ο διεθνή διαγωνισμό σύνθεσης Γ. Α. Παπαϊωάννου, στη μνήμη του μεγάλου συνθέτη και παιδαγωγού. Ο διαγωνισμός αφορά σε συνθέσεις για παραδοσιακά όργανα και ορχήστρα δωματίου.
Σκοπός του διαγωνισμού είναι η χρήση των παραδοσιακών οργάνων να βοηθήσει στην ανάδειξη της ευρύτερης κληρονομιάς μας, στη μελέτη της και στην ‘επικαιροποίησή’ της μέσα από σύγχρονες συνθέσεις.

1os-diethnis-diagwnismos-synthesis-g-a-papaioannou

Α. Όροι του διαγωνισμού

1. Ο διαγωνισμός είναι ανοιχτός σε συνθέτες κάθε εθνικότητας που κατοικούν στην Ελλάδα ή το εξωτερικό. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι γεννημένοι μετά την 1η Ιανουαρίου 1970.
2. Ο διαγωνισμός αφορά συνθέσεις για κανονάκι ή ούτι και ορχήστρα δωματίου, η οποία αποτελείται από τα εξής όργανα:
βιολί Ι, βιολί ΙΙ, βίολα, τσέλο, κοντραμπάσο, φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο, τρομπέτα, κρουστά, κιθάρα.
Ο συνθέτης μπορεί να επιλέξει οποιονδήποτε συνδυασμό μεταξύ 11 και 12 από τα παραπάνω όργανα της ορχήστρας δωματίου.
3. Η διάρκεια των συνθέσεων που θα κατατεθούν πρέπει να είναι μεταξύ 12 και 15 λεπτών.
4. Οι συνθέσεις που θα κατατεθούν στον διαγωνισμό πρέπει να μην έχουν εκδοθεί και να μην έχουν βραβευθεί σε άλλο διαγωνισμό σύνθεσης.
5. Θα δοθούν δύο βραβεία. Το πρώτο βραβείο περιλαμβάνει χρηματικό έπαθλο 1.800 ευρώ και έκδοση του έργου με το μουσικό οίκο Παπαγρηγορίου Νάκας.
Το δεύτερο βραβείο περιλαμβάνει χρηματικό έπαθλο 500 ευρώ.

Β. Υποβολή υποψηφιοτήτων

1. Οι υποψηφιότητες πρέπει να αποσταλούν με το ταχυδρομείο ΕΠΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙ (ο αποστολέας) με την ένδειξη 1ος διεθνής διαγωνισμός σύνθεσης Γ. Α. Παπαϊωάννου, χωρίς να αναγράφεται ο αποστολέας.
Τελευταία ημέρα αποστολής των φακέλων ορίζεται η Τετάρτη
15/6/ 2016.
Η ταχυδρομική σφραγίδα αποτελεί απόδειξη της ημερομηνίας αποστολής.

2. Οι υποψηφιότητες πρέπει να αποσταλούν στη διεύθυνση:
Δημοτικό Ωδείο Καβάλας,
Βενιζέλου 67,
65403, Καβάλα
1ος διεθνής διαγωνισμός σύνθεσης Γ. Α. Παπαϊωάννου, με τα ακόλουθα δικαιολογητικά, σύμφωνα με τη διαδικασία υποβολής που περιγράφεται παρακάτω.

3. Οι φάκελοι υποψηφιότητας πρέπει να περιέχουν:

3.1 Μια Υπεύθυνη Δήλωση του Νόμου 1599 όπου οι συμμετέχοντες θα δηλώνουν ότι:
– ο υποψήφιος επιθμεί να λάβει μέρος στο διαγωνισμό.
– ο υποψήφιος αποδέχεται τους όρους του διαγωνισμού όπως αυτοί περιγράφονται στον παρόντα Κανονισμό.
– το υποβληθέν έργο είναι πρωτότυπο σύμφωνα με τους όρους του άρθρου Α4 του παρόντος Κανονισμού.
– οι διαγωνιζόμενοι με την υποβολή της υποψηφιότητάς τους αποδέχονται ανεπιφύλακτα όλους τους όρους του διαγωνισμού που περιέχονται στον παρόντα Κανονισμό.

3.2 Επικυρωμένη φωτοτυπία της ταυτότητας του δημιουργού.
Για τους ανήλικους συμμετέχοντες, εκτός του ως άνω πιστοποιητικού, απαιτείται πρόσθετη βεβαίωση των γονέων-κηδεμόνων του ανηλίκου, με την οποία δίδεται η έγκριση σε αυτούς να συμμετέχουν στο διαγωνισμό με βάση τους όρους και τις προϋποθέσεις του παρόντος Κανονισμού.

3.3 Πέντε (5) φακέλους χωρίς διακριτικά ή πληροφορίες, ο καθένας εκ των οποίων θα περιέχει ακουστικό δείγμα του έργου σε CD (στον φορέα ηχογράφησης δεν επιτρέπεται να υπάρχει κανένα διακριτικό καθώς και ονόματα ή πληροφορίες για τους συμμετέχοντες) και τυπωμένο αντίγραφο του έργου.

3.4 Βιογραφικό και φωτογραφία του υποψηφίου.

4. Οι υποβληθείσες παρτιτούρες δεν επιστρέφονται.

Γ. Διαδικασία του διαγωνισμού

1. Παραλαβή του φακέλου της υποψηφιότητας:
1.1 Επίσημος εκπρόσωπος του διαγωνισμού, επιφορτισμένος με την απόλυτη τήρηση μυστικότητας, παραλαμβάνει το φάκελο, τον αριθμεί με έναν αποκλειστικό αύξοντα αριθμό και τον ανοίγει καταγράφοντας σε καθέναν από τους πέντε περιέχοντες φακέλους τον αριθμό αυτό.

1.2 Το βιογραφικό και οτιδήποτε άλλο συνοδευτικό θα τοποθετείται σε άλλον φάκελο με τον ίδιο αύξοντα αριθμό. Το υλικό αυτό θα χρησιμοποιηθεί εφόσον ο υποψήφιος προκριθεί στην τελική φάση, οπότε και αίρεται το απόρρητο της συμμετοχής.

2. Μετά την υποβολή αιτήσεων μια επιτροπή πέντε μελών που θα οριστεί από τους διοργανωτές, θα εξετάσει τις υποβληθείσες παρτιτούρες χωρίς να λάβει προηγουμένως γνώση της ταυτότητας των συνθετών και θα επιλέξει τέσσερα έργα, τα οποία θα περάσουν στην τελική φάση του διαγωνισμού.

3. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής θα ανακοινωθούν μετά το πέρας της πρώτης φάσης.

4. Το απόρρητο αίρεται μόνο για τις επιλεγμένες υποψηφιότητες που θα προχωρήσουν στην επόμενη φάση. Η θέση του καθε υποψηφίου στη σειρά γενικής κατάταξης που θα προκύψει από την βαθμολογία της επιτροπής είναι ανακοινώσιμη αποκλειστικά στον ίδιο τον υποψήφιο. Οι τέσσερις υποψήφιοι θα ανακοινωθούν με αλφαβητική σειρά.

4. Τα τέσσερα επιλεγέντα έργα θα παρουσιαστούν σε δημόσια συναυλία, στην
η οποία θα πραγματοποιηθεί προυσία της κριτικής επιτροπής του διαγωνισμού, σε ημερομηνία και με συντελεστές της επιλογής των διοργανωτών. Μετά το πέρας της συναυλίας αυτής, η κριτική επιτροπή θα επιλέξει το έργα εκείνα που θα λάβουν τα βραβεία σύνθεσης του 1ου διεθνούς διαγωνισμού Γ. Α. Παπαϊωάννου και το χρηματικό έπαθλο που αυτό συνεπάγεται. Επιπλέον, και οι τέσσερις επιλεγέντες συνθέτες θα λάβουν ηχογράφημα της εκτέλεσης του έργου τους.

5. Οι διοργανωτές διατηρούν χωρίς καμία επιπλέον απαίτηση εκ μέρους των διαγωνιζομένων, το δικαίωμα ηχογράφησης, μαγνητοσκόπησης της και μετάδοσης της τελικής φάσης του διαγωνισμού για λόγους αρχείου και προβολής.

Πληροφορίες Δημοτικό Ωδείο Καβάλας 2510 222119
και κ. Κ. Βουγιούκα papaioannoufestival@gmail.com

Διευκρινίσεις:

– Η λίστα των κρουστών είναι: Timpani (3), Gong, Crash and Ride Cymbal, Marimba, Xylophone, Glockenspiel, Vibraphone, Snare drum, Tambourine, Triangle, Sleigh Bells, Temple blocks (5), Shaker, Claves, Guiro, Maracas, Cabasa, Castanets, Rachet, Wind chimes.

– Η παρτιτούρα των κρουστών θα πρέπει να παίζεται από έναν μουσικό.

– Το ακουστικό δείγμα του έργου που θα περιλαμβάνεται στον φάκελο της αίτησης μπορεί να είναι και samples (midi). Tο δείγμα είναι βοηθητικό και δεν κρίνεται το επίπεδο παραγωγής του.

– Οι συμμετέχοντες στην περίπτωση που προκριθούν στον τελικό υποχρεούνται να παραδώσουν τις πάρτες των οργάνων μέχρι την 1η Αυγούστου 2016.

Μια περιήγηση στην πόλη της Καβάλας από το Horizon TV ?

Η Καβάλα αν και σύγχρονο αστικό κέντρο, διαθέτει πολυάριθμες παραλίες, χώρους για ανάπαυση και πεζοπορικές διαδρομές. Είναι μια από τις λίγες πόλεις της Ελλάδας που μέσα στον πολεοδομικό της ιστό διαθέτει 4 οργανωμένες παραλίες. Ανατολικά θα βρείτε την παραλία του Περιγιαλίου ενώ δυτικά την παραλία της Ραψάνης, την δημοτική πλαζ της Καλαμίτσας και τον πολυχώρο του Μπάτη.

Διαθέτει επίσης τρία άλση, με χώρους άθλησης που ενδείκνυνται παράλληλα για μια ημερήσια εκδρομή. Πρόκειται για το άλσος της Παναγούδας στην συνοικία της Αγίας Παρασκευής, το περιαστικό δάσος της Καβάλας στη Χωράφα και το άλσος των Πεντακοσίων στον ομώνυμο συνοικισμό. Επιπλέον, κεντρικά θα βρείτε το Δημοτικό Κήπο και το πάρκο του Φαλήρου στην Παραλία (με γήπεδο μπάσκετ, τένις, παιδική χαρά και ειδικά διαμορφωμένο χώρο για skateboard). Υπάρχουν αρκετές πεζοπορικές διαδρομές οι οποίες ξεκινούν μέσα από την πόλη. Πρόκειται για το τμήμα της αρχαίας Εγνατίας Οδού στα δυτικά, για το μονοπάτι που ξεκινάει από την περιμετρική στο ύψος του Αγ. Παντελεήμονα και καταλήγει στο Σταυρό, το ιστορικό μονοπάτι που ακολουθεί το δρόμο του νερού από το οποίο υδρεύονταν η Καβάλα στο παρελθόν (ξεκινά από την εκκλησία του Αγ. Κωνσταντίνου) και τέλος το εκπληκτικό μονοπάτι που ακολουθεί το ρέμα της Παλαιάς Καβάλας, το οποίο αναδείχτηκε και διαμορφώθηκε χάρις στον Δήμο Φιλίππων και του προγράμματος Leader (απέχει μόλις 15 λεπτά με αυτοκίνητο από την Καβάλα).

Παρακολουθήστε το βίντεο

Από τον Αντώνη και το Horizon TV

 

Greek skies: Οι ελληνικοί ουρανοί με πυξίδα τον πατέρα μου

Του Παναγιώτη Φιλίππου

Το 2014 κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μου στο Los Angeles είδα πως η Ελλάδα στο εξωτερικό έχει δυστυχώς μια διαφορετική εικόνα από αυτήν που θα έπρεπε. Μιλώντας εκεί αλλά και σε άλλες πολιτείες με ανθρώπους Έλληνες στην Αριζόνα, στο Σικάγο, Καναδά αλλά κι από μέρη στα οποία υπάρχει έντονο ελληνικό στοιχείο είδα κι ένιωσα μέσα μου μια μεγάλη ευγενική αγανάκτηση του Έλληνα του εξωτερικου να εκφράζεται στα λόγια τους.

Γιατι στην Ελλάδα δεν κάνουμε κάτι να την φέρουμε κοντά τους!

Σε ένα φεστιβάλ κινηματογράφου μιλώντας με ανθρώπους, μου είπανε πως το ελληνικό στοιχείο αυτό που λείπει, εκμεταλλεύεται αρνητικά περισσότερο από τους ξένους και καθόλου από Έλληνες. Σε μια τέτοια συζήτηση με ρωτήσανε κατα πόσο θα ηταν εφικτό να γίνει κάτι ελληνικό κι αν θα είχε απήχηση στην Ελλάδα. Φεύγοντας απο Αμερική επιστρέφοντας στην δουλειά μου στο Βουκουρέστι κι έχοντας πολλά στο μυαλό μου επέστρεψα Ελλάδα για λίγες μέρες ξεκούρασης.

Panos Photographia

Δυστυχώς η μοίρα αλλά και πολλά άλλα με οδήγησαν κοντά στους γονείς μου όπου έμελλε να δω τον πατέρα μου να φεύγει από καρκίνο του πνεύμονα μεσα σε λίγους μήνες μέσα από τα χέρια μου ανήμπορος να τον βοηθήσω. Νιώθω ευλογημένος που με τη βοήθεια του γέροντά μου και πνευματικού μου κατάφερα και διακόνισα τον πατέρα μου μέχρι την τελευταία κατοικία του.

Στον πατέρα μου χρωστάω το ότι ασχολήθηκα με την φωτογραφία αφού στα 7 μου κιόλας χρόνια μου αγόρασε την πρώτη μου Kodak που αποτέλεσε για μένα την αρχή μιας αιώνιας αγάπης με πολλά διαλείμματα ανάμεσα βέβαια ανά έτη, αλλά άσβηστη μέσα στην καρδιά μου.

Γνωρίζοντας το ότι ο πατέρας μου φεύγει, οι τελευταίες καλές στιγμές μαζί του ήταν αυτές που πρέπει και εύχομαι στον καθένα μας να μπορεί να ζήσει με τους γονείς του. Του έφερνα φωτογραφίες από κάθε μέρος το οποίο πεταγόμουν κι έκανα scout για το επικείμενο πρότζεκτ μου και στα μάτια του έβλεπα ευγνωμοσύνη και κατανόηση κι αγάπη όσο αδύνατο κι αν ήταν να εκφραστεί από έναν πατέρα σε τέτοιες στιγμές που ναι μεν γνώριζε αλλά ήθελε να παραμείνει δυνατός για το παιδί του.

Ο χαμός του ήρθε όσο κι αν ήταν επικείμενος από τους ιατρούς ως κάτι για μένα απίστευτο. Η αρνητικότητα μου και το ότι δεν μπορούσα να το αποδεχτώ μου κόστισε αρκετά τόσο ώστε η υγεία μου να επηρεαστεί, όπου και χρειάστηκε να πάρω αναρρωτική άδεια από την εργασία μου στο εξωτερικό. Έτσι έμεινα Ελλάδα και ξεκίνησα το πρότζεκτ που συζητούσα στην Αμερική αλλά πλέον με σκοπό να τηρήσω την σιωπηρή υπόσχεση μου στον πατέρα μου να το ολοκληρώσω ενάντια στις πιθανότητες πως ένα άτομο μόνο του δεν μπορεί να κάνει ένα πρότζεκτ τέτοιο με 90 κιλά εξοπλισμό και υπό τα κακά κείμενα της εποχής μας τα captital controls και πολλά άλλα που υψώσανε ένα μεγάλο τοίχος.

Εδώ θα ήθελα να δηλώσω με μια γλυκιά πικρία πως καμιά ελληνική εταιρεία πέραν μιας (βλέπετε στα credits του βίντεο) δεν μας στήριξε, αντιθέτως επιβεβαιώθηκαν τα λεγόμενα των ανθρώπων που γνώρισα στην Αμερική πως μόνο εταιρείες εξωτερικού δείχνουν ενδιαφέρον για την ανάδειξη της Ελλάδας. Τα σχόλια και οι απαντητικές επιστολές των εταιρειών ήταν αποκαρδιωτικά, από δυσπιστία έως σημείο χλευασμού και λυπάμαι πάρα πολύ σαν Έλληνας που ζω κι εργάζομαι στο εξωτερικό να πρέπει να δηλώνω αυτό για την μητέρα πατρίδα μου. Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για να με κάνουν να σταματήσω. Απευθύνθηκα σε μεγάλες εταιρείες του εξωτερικού οι οποίες αφού μελέτησαν το πρότζεκτ και το πορτφόλιο μου απάντησαν θετικά. Και έτσι ξεκίνησε ο μεγάλος δρόμος για να προβάλλουμε τους ελληνικούς ουρανούς στο εξωτερικό.

Όπως γράφω και στην αφιέρωση, ούτε το χαμηλό ανοσοποιητικό ήταν αυτό που μπορεί να σε βάλει κάτω ούτε η λύπη ούτε τα cc ούτε τίποτα. Αν όλα γίνονται μαύρα εμείς πρέπει να συνεχίζουμε, να αλλάξουμε το πλάνο κι όχι τον τελικό μας στόχο. Έτσι λοιπόν ενώ το πρότζεκτ ξεκίνησε σαν Mount Athos Timelapse όπου και είχαμε εξασφαλίσει διαμονή άδεια για φωτογράφιση, δεν το ακύρωσα. Αντιθέτως το πλάνο άλλαξε και μέσα από αυτή την αλλαγή βγήκε κάτι πολύ όμορφο.

Ξεκίνησα στα Μετέωρα όπου με ένα θαυμαστό τρόπο μας φιλοξένησαν μέσα στα μοναστήρια, συγκεκριμένα τα πλάνα από την κορυφή του μοναστηρίου Αγ. Νικολάου του Ανάπαυσα ήταν η καλύτερη εμπειρία στη ζωή μου. Τρεις μέρες συνεχόμενα όλο το βράδυ λειτουργία μέσα στο μοναστήρι κ εγώ έξω στην κορυφή να τραβάω ταυτόχρονα timelapse 1600 φωτογραφίες με 3 κάμερες επί 8 ώρες. Η ευλογία ήταν ασύλληπτη, οι μοναχοί να μας επιτρέπουν να διαβάζουμε τα κείμενα κατά την διάρκεια της λειτουργίας αλλά κι η φωτογράφιση ένα μαγικό σκηνικό.

Στην διάρκεια του έτους γνώρισα δυο καταπληκτικούς ανθρώπους οι οποίοι γίνανε δύο πολλοί καλοί φίλοι μου μέσα από διάφορες καταστάσεις.

Επιτρέψτε μου να πω πως είναι μεγάλη τιμή για εμένα που σε αυτή την προσπάθεια που είχα δίπλα αυτούς τους δυο πραγματικούς φίλους, ο ένας μου στάθηκε σε δύσκολες περιοχές όπου δεν θα πρεπε να πάει κανείς μόνος του Konstantinos Themelis Photography (Konstantinos Themelis Photography), και ο δεύτερος με καταπληκτικά πλάνα ο φίλος μου Christophe Anagnostopoulos Photography (Christophe Anagnostopoulos Photography) ο οποίος έχασε κ αυτός πρόσφατα την μητέρα του κ περάσαμε ατελείωτες ώρες μαζί πίσω από ένα φακό και ένα κινητό κοιτάζοντας τους ουρανούς!

Έχοντας διανύσει πάνω από 8400χλμ από το Πήλιο στα Μετέωρα , Καλαμπάκα, Θεσσαλία, Άγιον Όρος, Χαλκιδική, Καλάβρυτα, την Πάτρα έως την Αντίπαρο όπου ο Χριστόφορος παρ’ όλο του ότι ήταν με την οικογένειά του, θυσίασε αρκετές ώρες σε αυτό το νησί και με μένα στο κινητό να τραβάμε τους ελληνικούς ουρανούς! Μέσα σε 365 ημέρες με διάφορες θα έλεγα όχι δυσκολίες, αλλά στροφές προς την σωστή κατεύθυνση, και συνολικά σε 825 ώρες φωτογράφισης και συνολικά 55.000 φωτογραφίες είχε έρθει η ώρα να ολοκληρώσω το πρότζεκτ.
Το τελικό βίντεο μετά από 650 ώρες επεξεργασίας για να πάρει την τελική του μορφή το ανέθεσα σε ένα νέο φίλο από την Ισπανία Marco Glerin (allthegoodthings.co) ο οποίος είναι ένας νέος αναδυόμενος κινηματογραφιστής με πάθος για αυτό που κάνει ο οποίος αναλαμβάνει δουλειές που πάντα έχουνε ένα απώτερο καλό σκοπό.

Την μουσική του βίντεο την ανέθεσα στον φίλο Fred Capo (capoproductionsmusic.com) απο τον Καναδά ο οποίος συνέδεσε 2 πραγματικά εξαίσια μουσικά κομμάτια που με αγγίξανε πραγματικά όταν τα άκουσα μετά τον χαμό του πατέρα μου, το Oblivion και το Triump.

Το Time Lapse video “Greek Skies” που ξεκίνησα προσπαθώντας να αποτυπώσω με μοναδικό τρόπο τους ουρανούς της Ελλάδας μας, το αφιέρωσα στον πατέρα μου, Κωνσταντίνο, ο οποίος πέθανε από καρκίνο αλλά και σε όσους έχουν πολεμήσει με τον καρκίνο ή ακόμη πολεμούν ενάντια σε αυτή την επάρατο νόσο.

Σκοπός μου είναι να ιδρύσω και να ξεκινήσω στην Ελλάδα με ανθρώπους που γνωρίζω από το εξωτερικό ένα κανάλι το οποίο θα βοηθά αυτούς που έχουν την ανάγκη οποιασδήποτε μορφής κατά τον άνισο αυτό αγώνα. Ήδη κάποια πράγματα έχουν πάρει την πορεία τους κι ευελπιστώ στον δρόμο να βρεθούν και άλλοι άνθρωποι οι οποίοι θα συνδράμουν σε αυτό.

Η παγκόσμια προβολή του ξεκίνησε τα μεσάνυχτα στις 20 Δεκεμβρίου 2015 και ενώ η αποδοχή του στην Ελλάδα αρχικά ήταν μικρή και με αρκετά θα λεγα δύσπιστα μάτια, το αναπάντεχο νέο μας ήρθε από το Los Angeles International Film Festival , όπου και το είχα καταθέσει εκπρόθεσμα, ότι όχι μόνο το δέχθηκαν αλλά και έγινε και Offcially Selected LAIFFA 2015!


 

Ο Παναγιώτης Φιλίππου γεννήθηκε στον Βόλο το 1978 και μεγάλωσε στην Αγριά Μαγνησίας. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και Πληροφορική με υποτροφία στην Αγγλία απο όπου και αποφοίτησε. Απο μικρός ένιωθε την ανάγκη να αποτυπώνει το κάθετί που έβλεπε με τη φωτογραφική του μηχανή. Αργότερα μεγαλώνοντας αυτό εξελίχθηκε σε χόμπι. Το 2010 διαγνώσθηκε με την επάρατη νόσο απο την οποία και βγήκε πιο δυνατός το 2011. Η περίοδος αυτή αποτέλεσε εφαλτήριο μιας δυνατής αγάπης με τη φωτογραφία πλέον όμως ως μέσο έκφρασης εσωτερικού ψυχισμού. Η φωτογραφία υπήρξε η σανίδα διαφυγής του από τις τρικυμίες κατά τη διάρκεια αυτής της άνισης μάχης, με τον καρκίνο και έκτοτε έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής έκφρασής του. Παντρεύοντας τις εικόνες με συναισθήματα, συνδέοντάς τες πάντα με προσωπικές ιστορίες και αφηγήσεις και συχνά με μουσική, δίνει πλέον ζωή σε οτιδήποτε συλλαμβάνουν τα μάτια του.